Tytuł egzekucyjny i tytuł wykonawczy

Elementy tytułu egzekucyjnego

Z tytułu egzekucyjnego musi wynikać, kto jest wierzycielem, kto dłużnikiem oraz jaka jest treść świadczenia (czyli najczęściej wysokość zadłużenia).

Treść świadczenia oraz osoby stron (dłużnik i wierzyciel) powinny być wyraźnie oznaczone, by organ egzekucyjny nie miał, co do nich żadnych wątpliwości (organ ten nie może domyślać się treści tytułu czy w inny sposób go interpretować).

Tak więc nie może być uznany za tytuł egzekucyjny dokument, w który sąd orzekł „zwrot kwoty pożyczonej od X-a” (bez wskazania kwoty) lub zasądził świadczenie od „spadkobierców Y-ka” (bez wskazania konkretnej osoby).

Ponadto w tytule egzekucyjnym może znaleźć się m.in.:

• termin spełnienia świadczenia (np. wyrok, w którym sąd rozłożył na raty zasadzone świadczenia);
• warunek od zaistnienia, którego uzależnione jest spełnienie świadczenia (np. wyrok, w którym obowiązek wypłaty wynagrodzenia pracownikowi został uzależniony od podjęcia przez niego pracy);
• ograniczenie odpowiedzialności dłużnika, (np. w wyroku określono, iż spadkobierca dłużnika ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe tylko do określonej wysokości);
• termin, do którego wierzyciel może wystąpić o klauzulę wykonalności.

Tytuł wykonawczy stanowi podstawę do prowadzenia egzekucji z reguły o całe objęte nim roszczenie i ze wszystkich części majątku dłużnika. Oznacza to, że dłużnik odpowiada za swoje zobowiązania całym swoim majątkiem.