Pojecie interwencji ubocznej

Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego każdy, kto ma interes prawny w tym, aby sprawa została rozstrzygnięta na korzyść jednej ze stron może w każdym stanie sprawy aż do zamknięcia rozprawy w drugiej instancji przystąpić do tej strony.

Przesłanką konieczną do zaistnienia interwencji ubocznej jest interes prawny interwenienta.

Interwenient uboczny to podmiot na prawach stron, a nie strona.

Zasięg interwencji ubocznej

Krąg osób, które mogą zgłaszać interwencje uboczną, nie jest ograniczony. Mogą z niej skorzystać wszystkie podmioty, które posiadają zdolność sądową.

Zdolność sądowa to zdolność do występowania w procesie sądowym w charakterze strony.

W zasadzie interwencję uboczną można zgłaszać w każdej sprawie, zarówno majątkowej, jak i niemajątkowej. Jedynym warunkiem jest posiadanie interesu prawnego przez podmiot chcący przystąpić do jednej ze stron.

Zobacz także: Kim jest interwenient

Rodzaje interwencji ubocznej

W procesie cywilnym wyróżnia się dwa rodzaje interwencji ubocznej:

• interwencja samoistna, jeżeli z istoty spornego stosunku prawnego lub z przepisu ustawy wynika, że wyrok w sprawie ma odnieść bezpośredni skutek prawny w stosunku między interwenientem a przeciwnikiem strony, do której interwenient przystąpił;

• interwencja niesamoistna (zwykła), wyrok oddziałuje na sferę prawną interwenienta ubocznego w sposób pośredni.

Ważność interwencji ubocznej

Obligatoryjną formą zgłoszenia interwencji ubocznej jest forma pisemna.